Fort II (Regulicki)

"Jednowałowy fort standardowy dla piechoty i artylerii wybudowany według schematu tzw. Fortu Biehlera, dzieło zewnętrzne Twierdzy Nysa. Przykład fortyfikacji szkoły nowopruskiej. Fort II znajduje się na lewym brzegu rzeki Nysy na otwartym terenie poligonu, ok. 550 m na północ od zespołu Obwałowań Wysokich. Zbudowany jest z oskarpowanych ceglano-kamiennym murem nasypów ziemnych oraz murowanych ceglano-kamiennych obiektów kazamatowych. Fort założony został na rzucie spłaszczonego pięcioboku (lunety) z załamaną ścianą tylną. Front i skrzydła osłonięte są masywnymi nasypami, ściana tylna (szyjowa) – murem z bramą zabezpieczoną kratą forteczną. W osłaniającej obiekt suchej fosie, rozdzielonej wzdłuż murem Carnota znajdują się cztery dwu-kondygnacyjne kaponiery (na ostrzu, obu skrzydłach i szyi fortu). Pod wałem czołowym znajduje się schron główny z kazamatami mieszkalnymi i kuchennymi oraz warsztatami, przeciętymi na osi poterną prowadzącą do kaponiery czołowej (ostrza). Na koronie wału z ziemnymi przedpiersiami znajduje się osiem remizowych schronów trawersów (po cztery na obu skrzydłach) i jedne schron na osi schronu głównego. W barkach znajdują się kazamaty prochowni oraz poterny prowadzące do kaponier i fosy suchej. W przeciwskarpach fosy znajdują się przedsionki komór minerskich (pozostałość niedokończonego systemu kontrmin) adaptowane prochownie. Ceglano – kamienne elewacje jednokondygnacyjnych schronów, wychodzą na centralny dziedziniec wewnętrzny. Podzielone otworami bram, bramy, drzwi i okiennice. Wnętrze sklepione i przekryte stropami na belkach stalowych. Ściany – częściowe, kaponier i schronów – stolarka okien i zamknięć. Zachowane wyposażenie latryn, balustrad i wywietrzników. Na dziedzińcu studnia. Obiekt posiada instalacje elektryczną.

Historia obiektu:

1864 r. – projekt 1865 r. – rozpoczęcie budowy prowizorycznego dzieła ziemnego
1866 r. – kontynuacja prac z wykorzystaniem jeńców austriackich
1871 – 73 r. przebudowa fortu do obecnej formy. Bramy stalowe wykonane w zakładzie Carl Putze w Nysie
1934 r. – magazyn sprzętu wojskowego w forcie
do 2001 r. – użytkowany przez Wojsko Polskie jako składnica amunicji "

M. Małachowicz. Karta ewidencyjna zabytków architektury i budownictwa.