Hermann Göring
1893 - 1945
"Urodził się w Rosenheim w Bawarii 12 stycznia 1893 r. Jego ojciec, oficer kawalerii w stanie spoczynku, był wysokim urzędnikiem państwowym. Po ukończeniu Szkoły Kadetów w Kralsruhe i Wojskowego Gimnazjum w Lichtenfelde w okolicach Berlina, dziewiętnastoletni Hermann Göring rozpoczyna karierę wojskową w służbie księcia Wilhelma. W pierwszej wojnie światowej bierze udział jako oficer lotnictwa.
Swej brawurze zawdzięcza pierwsze odznaczenie wojskowe: Krzyż Żelazny I Klasy. W miarę upływu czasu na tyle potwierdza on swe umiejętności wojskowe, że w wieku 25 lat zostaje dowódcą 27. eskadry lotnictwa. Jest już wówczas wielokrotnie wyróżniany, doświadczonym pilotem mającym w swym dorobku prestiżowy order „Pour le mérite”.
WBREW TRAKTATOWI WERSALSKIEMU
Göring tak dalece sprzeciwia się traktatowi wersalskiemu, że odmawia służby w Republice Weimarskiej. Nic więc dziwnego, że w 1922 r. powróciwszy z dobrowolnego wygnania wstępuje w szeregi NSDAP i wkrótce należy do najbliższych współpracowników Hitlera, który od razu powierza mu funkcję szefa SA.
W 1923 r. Göring uczestniczy w monachijskim puczu NSDAP; podczas którego jest ciężko ranny. Udaje mu się uciec do Austrii, ale na skutek owego postrzału do końca życia będzie zależny od środków przeciwbólowych. Po powrocie do Niemiec w 1927 r., Göring odnawia kontakt z Hitlerem. W 1928 r. zostaje deputowanym do Reichstagu, którego przewodnictwo obejmie na cztery lata później. Powszechnie uważany był na organizatora prowokacyjnego podpalenia jego gmachu w 1933 r., ale w „lipskim procesie”, jaki się toczył w tej sprawie w 1933 r., winą obciążono trzech bułgarskich komunistów.
PO SZCZEBLACH KARIERY
W 1933 r. Göring obejmuje wysokie stanowisko ministra lotnictwa III Rzeszy i ministra spraw wewnętrznych Prus. Kładzie wówczas podwaliny pod organizację policji politycznej – gestapo oraz inicjuje tworzenie obozów koncentracyjnych w Niemczech. Rok 1935 przyniósł mu nominację na naczelnego dowódcę lotnictwa wojskowego (Lutfwaffe).
Stopniowo Göring skupia w swym ręku olbrzymią władzę. Od 1936 r. kieruje także gospodarką wojenną III Rzeszy, co jeszcze umacnia jego wpływy. W 1937 r. staje na czele wielkiego koncernu „Hermann Göring Werke”, który potem będzie „przejmował” zakłady przemysłowe w Austrii, Czechosłowacji i w Polsce. Nic dziwnego, ze pragnie żyć na miarę roli, jaką odgrywa. Swe nieograniczone zamiłowanie do przepychu zaspokajać więc będzie grabiąc mienie przeciwników politycznych w kraju i w krajach okupowanych.
NAJWYŻSZY RANGĄ
19 lipca 1940 r. Hitler mianuje Göringa marszałkiem III Rzeszy. Tą polityczną funkcję będzie piastował niemal do końca. I głównie on będzie odpowiedzialny za bombardowanie otwartych miast i ludności cywilnej podczas II wojny światowej, za rabunkową gospodarkę na terenach okupowanych, za germanizację społeczeństwa polskiego…
To właśnie jemu Luftwaffe zawdzięcza swe sukcesy. Czyż w czasie wojny w Hiszpanii nie dbał osobiście o szybką rotację pilotów w legionie „Condor” tak, by jak najwięcej spośród nich uzyskało niezbędne do prowadzenia wojny przeszkolenie ? Poza tym należy do grona „najwierniejszych” współpracowników Hitlera. Toteż właśnie jego Führer wyznaczył na swego politycznego następce.
WOBEC PORAŻKI
Swe niemal nieograniczone wpływy Göring zaczyna tracić w 1941 r. w związku z niemożnością skutecznego przeciwstawienia się przez Lutfwaffe potędze lotnictwa aliantów. Od tej pory kolejne porażki niemieckiego lotnictwa poważnie nadszarpną jego autorytet. Zwłaszcza po porażce pod Stalingradem straci niemal całkowite zaufanie Führera. Odizoluje się wiec w swej luksusowej rezydencji w Karinhall, otoczony ukochanymi dziełami sztuki, niezdolny zapobiec zbliżającej się katastrofie. Jeszcze na kilkanaście dni przed kapitulacją Berlina będzie próbował przejąć władzę, z związku z czym Hitler pozbawi go wszystkich funkcji. W nadziei na odegranie roli negocjatora po upadku Rzeszy, Göring odda się dobrowolnie w ręce Amerykanów. Jednak jego złudzenia rozwieją się w więzieniu w Mondorf. Wyrokiem Międzynarodowego Trybunału Wojskowego w Norymberdze Hermann Göring został skazany na karę śmierci. Wykonanie wyroku uniknął, wziąwszy na kilka godzin przedtem porcję cjanku."
Źródło :
- „Gazety Wojenne” nr 15, str.296
