Claude J. E. Auchinleck
1884 – 1981
"Urodził się w Aldershot w Hampshire. W 1903 roku ukończył szkołę w Sandhurst i rozpoczął swą karierę wojskową od służby w Indiach, gdzie przebywał do 1914 roku. Brał udział w bitwach, które miały na celu obronę Kanału Sueskiego oraz – z korpusem ekspedycyjnym generała Allenby – w kampanii prowadzonej w Mezopotamii przeciwko Turkom. Po powrocie do Anglii w 1919 roku został awansowany do stopnia podpułkownika. Przydzielany na różne stanowiska w sztabie generalnym w Indiach, w 1933 roku kierował brygadą w Peshawar i z nią przyczynił się do całkowitego zniszczenia rewolucji afgańskiej na północno – zachodniej granicy. W 1936 roku powierzono mu funkcję kierownika sztabu generalnego Armii Indyjskiej. W dwa lata później otrzymał awans na generała jako komendant okręgu. Był to rok 1938.
Domena publiczna, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=24242052
W POCZĄTKACH DRUGIEJ WOJNY ŚWIATOWEJ
W 1939 roku wrócił do Anglii, gdzie dostał nominację na dowódcę IV Korpusu we Wyspach Brytyjskich, ale wkrótce, bo już w maju 1940 roku, po mianowaniu na komendanta angielskiego korpusu ekspedycyjnego udał się do Norwegii. Po ewakuacji grup Brytyjskich, francuskich i polskich żołnierzy, którzy tam brali udział w walkach, był odpowiedzialny za obronę południowej strefy Anglii do grudnia 1940 roku, kiedy na jego miejsce powołano generała Alexandra. Natychmiast otrzymał nominację na naczelnego dowódcę wojsk brytyjskich w Indiach ( w 1941 roku), ale na polecenie Churchilla w lipcu 1941 roku przekazał swą funkcję generałowi Wavellowi, którego zresztą zastąpił jako dowódca wojsk brytyjskich na Bliskim Wschodzie.
W AFRYCE
Na kontynencie afrykańskim zastał trudną sytuację na froncie, ponieważ siły przeciwnika zostały wzmocnione posiłkami z Grecji i Krety, co osłabiło możliwości ofensywy 8 Armii, a generał Rommel powstrzymał brytyjską operację „Battleaxe” („Berdysz”). Jednak Auchinleck od 18 listopada 1941 roku przystąpił do realizacji ataku oznaczonego kryptonimem „Crusader” („Krzyżowiec”). Po zaciętej bitwie Brytyjczycy z trudem oraz dużymi stratami odbili Tobruk, a 30 grudnia zmusili siły niemieckie do wycofania się do El-Agheila i do ewakuacji Cyrenajki.
Rommel szybko przystąpił do kolejnego ataku, zmuszając Brytyjczyków do wycofania się do Gazali i Bir Hakeim, a w czerwcu walka rozgorzała się na nowo. Tym razem Rommel zajął Tobruk 21 czerwca 1942 roku, a sytuacja brytyjskiej 8 Armii stała się wręcz rozpaczliwa. Churchill domagał się natychmiastowego odwetu, a Auchinleck, który nie lubił swego premiera, nie sądził, by należało odbijać Tobruk za wszelką cenę i roztaczać kontrolę nad Syrią, Iranem i Irakiem.
Postawiony wobec wyboru między podporządkowaniem się Churchillowi a dymisją, ocalił resztki zdezorganizowanej, osłabionej dużymi stratami i rozproszonej armii. W tej sytuacji nakazał cofanie się do El – Alamein.
Mimo zwycięstw odnoszonych nad wojskami Rommla, nie udało mu się rozbić i zniszczyć sił niemiecko – włoskich. Churchill uznał go za zbyt niefortunnego i mało posłusznego wodza. Planując kontrofensywę przed połową sierpnia, na miejsce Auchinlecka powołał generała Alexandra, dla Auchinlecka zostawiając funkcję komendanta sił brytyjskich w Indiach po odwołaniu stamtąd generała Wavella. Wrócił więc tam, gdzie rozpoczął służbę. Był jednym z najbardziej szanowanych dowódców armii brytyjskiej, którego lubiano, nazywając zdrobniale „Auk”. Podniesiony do godności marszałka w 1946 roku, wrócił do Wielkiej Brytanii w 1947."
Źródło :
- „Gazety Wojenne” nr 32, str.636