Adolf Eichmann

1906 - 1962

"Urodził się w Solingen. Dzieciństwo i młodość spędził w Austrii, skąd wyjechał do Niemiec w 1934 roku mając 28 lat. Należał do SS i szybko robił karierę w Berlinie w Sicherheitdienst (SD) czyli służbie bezpieczeństwa, kierowanej przez Himmlera. Po włączeniu Austrii do III Rzeszy w 1938 roku został wysłany do Wiednia w celu tzw. „rozwiązania problemu żydowskiego”. Potem w tej samej roli przebywał w stolicy Czech, a następnie w Polsce.

OFICER Z TRUPIĄ CZASZKĄ 

Jako oficer SS podczas drugiej wojny światowej (od października 1939 roku) był kierownikiem wydziału do spraw Żydów (IV B 4) w departamencie IV (Gestapo) Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy (RSHA). W grudniu 1939 roku został specjalnym referentem Reinhardta Heydricha do spraw wysiedleń Polaków i Żydów z ziem wcielonych do Rzeszy. Mimo iż był zwykłym oficerem SS, wykazał się niezwykłymi zdolnościami organizacyjnymi i należał do głównych organizatorów i wykonawców tzw.”Endlösung der Judenfrage” czyli „ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej” polegającego na całkowitej zagładzie Żydów w Europie. Organizował wysyłanie transportów Żydów do obozów koncentracyjnych. Kierował tą akcją od połowy 1941 roku, a już od 1940 roku zajmował się problemami technicznymi i organizacyjnymi jej realizacji. Usiłował w tym celu skupić wszystkich Żydów na terenie okupowanej Polski. Powstawały getta i skupiska, zwane obozami pracy. Od kwietnia 1940 roku likwidacji Żydów w Europie miała służyć ich deportacja na Madagaskar. Najbardziej intensywnie realizował swoje plany zimą 1941 – 1942 roku przez tworzenie obozów zagłady w Bełżcu w marcu 1942 roku, w kwietniu w Sobiborze, w czerwcu w Oświęcimiu, w lipcu w Treblince i jesienią na Majdanku, dokąd napływały miliony Żydów z całej podbitej przez III Rzeszę Europy. W obozie w Oświęcimiu od końca 1942 roku ginęło w komorach gazowych około 10 000 osób dziennie, głównie z Polski, Niemiec i ZSRR. Podobne „wyniki” osiągał od 1943 roku w Jugosławii, Grecji i Włoszech, nieco słabsze w Rumunii. W 1944 roku 250 000 Żydów deportowano z Węgier do Oświęcimia zginęło w ciągu zaledwie 46 dni.

EGZEKUCJA W JEROZOLIMIE

Po wojnie Eichmann, który odgrywał główną rolę od 1942 roku w eksterminacji Żydów, ukrywał się w Argentynie, gdzie odnaleźli go ochotnicy Izraelscy z tajnej policji. Aresztowany przez Amerykanów, zbiegł z ich więzienia 1946 roku. Po wielu latach odszukany ponownie, aresztowany został dopiero 11 maja 1960 roku w Buenos Aires. Przetransportowano go do Izraela i wytoczono proces, który toczył się przeciw niemu w Jerozolimie od 10 kwietnia do 15 grudnia 1961 roku. Choć bronił się, twierdząc, że robił tylko, to co do niego należało, został skazany na karę śmierci za zbrodnie przeciw narodowi żydowskiemu, za zbrodnie przeciw ludzkości i zbrodnie wojenne. Wyrok wykonano w 1 czerwca 1962 roku w miejscowości Ramla w Izraelu. Podobno jego krewni byli pochodzenia żydowskiego, a nawet w okresie pobytu w Wiedniu miał żydowską kochankę.”

Źródło :

• „Gazety Wojenne” nr 35, str.696